PLC’ler için geliştirilmiş olan programlama dilleri, kontaklı (röleli) kumanda devreleri tasarımcılarının kolayca anlayıp uygulayabileceği biçimindedir. Bir kontaklı kumanda devresinden PLC’ye geçmek oldukça kolaydır. Bununla beraber, kontaklı kumanda devresi ile aynı amaçla gerçekleştirilen PLC programı farklı sonuçlar verebilir. Bunun nedeni kontaklı kumanda devresi ile PLC arasındaki yapısal farklardır. Kontaklı kumanda devrelerinde her röle veya kontaktör paralel çalışır. Yani aynı anda röle ve kontaktör bobinleri enerjilenir ve kontaklar konum değiştirir. PLC’lerde ise lojik işlemler sırasıyla yapılır.

Konunun daha iyi anlaşılabilmesi için aşağıdaki kontaklı kumanda devresin ve bu devreye ait kontaklı diyagramı inceleyelim. Aşağıda verilen kumanda devresinde Sl butonuna basıldığında K1 ve K2 kontaktör bobinleri aynı anda enerjilenir . Hangi kontaktör önce devreye girerse o kontaktör devrede kalır diğeri devreye girmez. Bu ise kontaktörlerin zaman sabitleri ve bağlantı iletkenlerin direnç ve endüktansına bağlıdır. Yukarıda leder diyagramı verilen aynı devrenin bir PLC için yazılmış olan program parçasıdır. Bu devrede 80 butonu 1 nolu PLC girişine, 81 butonu 2 nolu PLC girişine bağlanmıştır. Eğer bu program PLC’ ye yüklenir ve 81 butonuna basılırsa, her zaman Ki kontaktörünün devreye girdiği ve K2 kontaktörünün hiçbir zaman devreye girmediği görülecektir. Bunun nedeni PLC’ de programın adım adım işleme girmesidir. Çünkü 1. Satırdaki il nolu çıkış değeri LOJİK 1 olacağından ve bu değer 2. Satıra ait lojik değer hesaplanırken kullanılacağı için 2. Satırın sonucu lojik 0 olacaktır. Ele alınan bu örnekte vurgulanmak istenen şudur; bir kontaklı kumanda devresinden yararlanılarak yazılan bir PLC programı amaca uygun çalışmayabilir. Bu nedenle yazılan her programın test edilmesi gerekir. Genellikle PLC programlayıcılarda veya kişisel bilgisayarlarda kullanılan derleyici programlarında bu olanak sağlanmıştır.

Bilgisayar İle Plc Arasındaki Fark Nedir? PLC’nin merkezi işlem ünitesinde mikroişlemci veya mikrokontrolcü ünite bulunur. Bu yüzden her PLC bir bilgisayardır. Fakat her bilgisayar bir PLC değildir. PLC’ler üretimin yapıldığı tozlu, kirli ve elektriki gürültü gibi ağır şartlarda çalışacak şekilde dizayn edilmiştir. Bununla birlikte farklı bir programlama dili , arıza bulma ve bakım kolaylıklarının olması gibi özellikleri ile sanayi uygulamalarında bilgisayardan farklıdırlar. Bilgisayarların arıza ve bakım servisi ile programlama dillerinin öğrenilmesi için özel bir eğitime gerek vardır. PLC programlama dili klasik kumanda devrelerine uygunluk sağlayacak şekildedir. Bütün PLC’lerde hemen hemen aynı olan AND, OR, NOT (VE,VEYA, DEGİL ) gibi Boolen ifadeleri kullanılır. Programlarda klasik kumanda sistemini bilen birisi tarafından kolayca yapılabilir. 0-60 santigrat ortam ısılarında %0-%95 arası ncm oranı olan ortamlardır. Büyük çaplı kontrol sistemleri için bilgisayarın-mikroişlemciler in kullanılması. on adet röle-kontaktör elemanlarından daha az eleman gerektiren kontrol devrelerinde de klasik kumanda devrelerinin kullanılması daha avantajlı ve gereklidir.

Sonuç olarak; küçük ve orta büyüklükteki her türlü kumanda sisteminde,küçük yapılı yüksek güvenirlikli ve değişebilir (flexile) beyin olarak PLC’ ler otomasyon üretiminin vazgeçilmez birer elemanı olmuştur. PLC cihazı, girişten alınan bilgi ve komutları işler. Giriş komutları; am temaslı buton , seçici anahtar, dijital anahtar veya sensör girişi olan sınır anahtar, yakınlık (proximity) anahtar, fotoelektrik anahtar vs. dir. Bu elemanlarla yüklerin çalışma şartları gözlenir veya kontrol edilir. Giriş sinyallerine karşılık çıkış sinyallerinin iletimi, PLC’de yazılı olan programa bağlıdır. Selenoid valf, sinyal lambası, röle, gibi küçük yükler PLC tarafından direkt olarak sürülebilir. Fakat, büyük kapasiteli selenoid valf, 3 fazlı motor gibi yükler kontaktör veya röle üzerinden sürülmelidir